Sv. Lovreč, 4.3.2018

Sveti Lovreč je gradić od oko 1500 stanovnika.
Gradić ima izrazita obilježja gradine – očuvane bedeme, kule i gradska vrata iz mletačkog doba, trobrodnu župnu crkvu iz romaničkog razdoblja te odvojeni zvonik-kulu. Očuvan je i stari popločani trg sa stupom srama te gradskom lođom. Lođa sa stupovima se naslanja na južni zid župne crkve i sadrži zbirku rimskih natpisa – kamenih spomenika.

Područje je bilo naseljeno od prapovijesti, u kasnoj antici počinje rasti njegov obrambeni značaj, a od 10. stoljeća je središte feuda porečkog biskupa. U 14. stoljeću postaje sjedište kapetanije seoskog područja za čitav mletački dio Istre. Odatle potječe pridjevak Pazenatički (San Lorenzo del Pasenatico, Paisanatico).[3]

Osnovno ime izvedeno je iz imena mjesnog zaštitnika, ranokršćanskog mučenika Svetog Lovre, na čiji se dan 10. kolovoza slavi i Dan općine. I mjesto i općina najčešće se nazivaju kraćom varijantom Lovreč. Generacije mještana okolnih sela za Sveti Lovreč koriste naziv Grad.

Parkiramo na glavnom putu pokraj najvećeg spomenika

te idemo u obilazak

Evo starih zidina

i zvonika

te crkve

ulazimo

Lođa

Pogled iz lođe prema jednom od ulaza na trg

Crkva sv. Blaža iz 1460. godine

Šterna na Gumili

i jedan detalj kod ulaza u stare zidine, kroz velika gradska vrata

Crkva svetog Martina

Nažalost dio i propada

i još malo zidina s unutarnje strane

i kapelica za kraj